İki Gençtiler.Kız çok güzel,erkek ise çok yakışıklıydı.Üniversitede arkadaşlar vasıtasıyla tanışmışlar ve kısa sürede kaynaşmışlardı.Her iki tarafta zengin aile çocuklarıydı.Okulu bitirip hemen evlenmeye karar vermişlerdi.Bir gün Adem Zeynep`i arayıp sinemaya bilet aldıgını ve akşam çıkacaklarını söyledi.Zeynep`te yemek yaptıgını yemek yaptıktan sonra çıkabileceklerini söyledi.Zeynep yemek yapmaya çalışırken büyük bir talihsizlik yaşar ve tüp patlar.Zeynepin vücudu delik deşik yaralar içinde kalır.Hastenede yoğun bakıma alınır zeynep.Adem`se gelip onu görmek ister.Ancak Zeynep her seferinde onu reddeder.Sonunda annesi neden reddettigi sorar.Zeynep ise; ``Görmüyor musun anne sen bile yüzüme bakmaya igreniyorsun.Adem beni hep o güzel görünümlü olarak hayal etsin.Onunla bir daha görüşmek istemedigimi söyle lütfen.``
Anne Adem`e Zeynep`in dediklerini aynen aktarır.Adem ise çok üzülüp gider.Sonra haber gelir.Adem hız sınırını aşıp kaza etmiş ve kör olmuştur.Anne olanları kızına anlatır ve evlenmek için bir sakıncanız kalmadıgını ve onun göremeyecegini söyler.Zeynep kabul ederler ve evlenirler.
Uzun zaman geçer ve bu ailenin bu evlilikten 2 çocukları olur.Sonra bir gün Zeynep kalp krizi geçirir ve ölür...
Bu olaydan sonra çocuklar babalarının gözlerinin kör olmadıgını,sadece Zeynep`le evlenebilmek için böyle büyük bir fedakarlık yaptıklarını ögrenirler...
İşte gerçek aşk budur.Aşk fedakarlıklarla doğar,büyür ve hep devam eder.Ortada fedakarlık ve sevgi yoksa aşkta yoktur.
___________________________________ ASLANLARA SÖZ VERDİM,ÇAKALLARA YEM OLMAM
Duyuru:
